Waterleidingduinen

Eind oktober een wandeling gemaakt in de Waterleidingduinen. De intentie was om het landschap te fotograferen. Dus de 16-35mm op de camera gezet en aan de wandel. En dat viel niet mee. Althans, het fotograferen. Anders kijken, vaak teveel zoeken naar een plaatje en ook zien dat het resultaat niet naar wens is. Uiteindelijk met heel andere – naar mijn idee leuke – platen teruggekomen. Zie bijgaand het resultaat.
En wat doen die dieren daartussen? De vele herten, maar vooral een vos die zich uitgebreid liet fotograferen door een groepje fotografen die met veel millimeters brandpuntsafstand bezig waren, brachten me ertoe om de 105mm tevoorschijn te halen. Ja, ik hoor je denken “dat is toch te beperkt qua bereik?” Eens. Maar het is het ‘langste’ glas dat ik nu heb. Paar foto’s gemaakt en behoorlijk moeten croppen om er iets van te maken. Dat betekent wat verlies aan detail en scherpte. De 12 megapixel vallen dan snel terug naar een handvol – of minder – megapixels. Enfin, eerst maar eens een stap maken op het telebereik. De 70-200mm F2.8 die ik meerder malen heb gehuurd staat bovenaan het verlanglijstje. Sinterklaas en verjaardag komen snel dichtbij…
Waterleidingduinenpeter
00